A pesares da escasa existencia en Galicia de vellas locomotoras de vapor que, noutros tempos, percorreron a nosa xeografía, na actualidade estase a levar iniciativas tendentes a súa recuperación e conservación de todas aquelas que aínda exisiten na nosa comunidade. Así, de xeito concreto, o Museo Ferrocarrileiro "John Trulock" dependente da "Fundación Cela", mailo seu homónimo o "Museo do Ferrrocarril" de Monforte de Lemos realizan unha importante labor de restauración e posta en funcionamento deste importante legado do pasado.

O xornal "La Región", datado o 23 de xullo de 1976, da conta na súa portada, da colocacoión, por parte do Concello de Ourense, da locomotora Zaragoza A, fronte á Estación Empalme de Ourense, como monumento e homenaxe da cidade das Burgas ós ferroviarios da Ponte.

A laboriosa operación do traslado do traslado da gran máquina de vapor mailo vagón auxiliar dende os talleres da estación cara ó seu emprazamento actual, no remate da rúa de Xesús Pousa na súa confluencia con Gómez Franqueira, supuso neste intre un enorme esforzo polas grandes dificultades técnicas a superar, fundamentalmente polo tamaño da locomotora mailo seu peso, unhas unhas setenta toneladas e media aproximadamente, sumando a laboriosa colocación da mesma sobre os propios carrissituados por riba da calzada.

A vella máquina de vapor, datada no ano 1927, pertenceu a compañía Ferrocarriles Centrales de Aragón, que foi quen mandou construir, conxuntamente con outras tres unidades máis, todas das mesmas características técnicas; esto é dun ancho de vía de 1674 mm, modelo 240, nome 240-2072, construcción Tubize, sendo o número de construcción da de Ourense o 2047.

Só se conservan na actualidade dúas das tres construídas; a da Ponte maila que se atopa permanentemente exposta no Museo do ferrocarril, situado na localidade Vilanova I La Geltrú, en Cataluña.

Na actualidade se está a levar, por parte do seu propietario actual o Concello de Ourense, un laborioso proceso de restauración da vella locmotora mailo vagón auxiliar, labor tantas veces demendada pola Asociación de Amigos do Ferrocarril e veciños da zona, consistente fundamentalmente na limeza do soporte, a rexeneración dos elementos de ferro e chapa así como a reparación total da caldeira maila sala de máquinas, ademáis da protección integral de todo o conxunto mediante a técnica da aplicación de pintura e vernices anticorrosivos que, deste xeito volta a devolver á máquina a súa forma orixinal constructiva.

O símbolo ferroviario exposto, aparte da súa función de ornato, constitúe unha excelente mostra da enxeñería existente da época, ademáis dun permanente símbolo de agradecemento da cidade ó colectivo de persoas que, co seu esforzo e tesón ó fronte destes dragóns de ferro, conxuntamente cos demáis membros da entidade ferroviaria pública, souberon traer o benestar, no só para a cidade de Ourense, senón tamén para todo o resto de Galicia.