PLATÓ OURENSÁN

Como ben indica o historiador rivadaviense Emilio Carlos García Fernández no libro A historia do cine en Galicia, "Galicia foi un dos platós máis utilizados polo cine español e algunha que outra coproducción internacional, e non só porque os argumentos das películas tiveran unha orixe temática moi determinada, senón tamén porque estes exteriores ofrecían un marco atractivo para certas historias".
Este ano apareceu unha publicación titulada Rodado en Galicia, promovida polo Consorcio Audiovisual de Galicia e a Galicia Film Comissión e baixo a dirección do carballiñés Miguel Anxo Fernández, que recolle longametraxes de ficción que tiveron rodado algún plano ou secuencia na nosa terra.
En canto a Ourense, esta provincia servíu de esceario para diversas produccións audiovisuais, das que se destacan as seguintes longametrxes; Carmiña, Flor de Galicia (Rino Lupo,1926); La virgen del cristal (Manuel e Saturio Lois Piñeiro, José Buchs,1926); La casa de la lluvia (Antonio Román, 1943); El bosque del lobo (Pedro Olea,1970); Sempre Xonxa (Chano Piñeiro,1989); Fresas amargas (Carlos Pérez,1990); La leyenda de la doncella (Juan Pinzas, 1995); La ley de la frontera (Adolfo Aristarain,1995); A los que aman (Isabel Coixet, 1998); Cuando vuelvas a mi lado (Gracia Querejeta,1999); La lengua de las mariposas (José Luis Cuerda,1999); e Sei quen es (Patricia Ferreira, 2000).
Estas películas mostraron a través das pantallas de todo o mundo parte da paisaxe e o patrimonio artístico e cultural que atesoura a nosa provincia.

Valentín Barreiros