TACHOLAS

Galicia é unha terra acostumada a ver como cada ano centos de homes e mulleres se ven obrigados a deixar os seus fogares de nacemento para embarcarse na aventura da emigración. O cinema como o resto das facetas da vida tamén conta con un número importante de profesionais emigrados, por eso é esencial a "localización e recuperación dos distintos tipos de fontes relacionadas coa emigración existentes en Galicia e nos países receptores da nosa emigración, sumamente importantes para entender o que somos actualmente".
O Festival Internacional de Cine Independente de Ourense leva varios anos programando dentro das Seccións Paralelas o ciclo de Cine e Emigración, onde se recoñece e homenaxea o labor cinematrográfico desenvolvido por galegos na diáspora.

Un de eses galegos emigrados é o actor ourensán Fernándo Iglesias "Tacholas" (Ourense,1909- Bos Aires, 1995). Nos primeiros anos da súa vida, denantes de ir para Arxentina, "Tacholas" xa mostraba grande interese por o mundo da interpretación e da música popular, formando parte como integrante do Coro de Ruada e do Orfeón Unión Provincial Ourensá, ademáis de traballar no laboratorio do estudio fotográfico Pacheco, onde estableceu unha grande amizade co autor teatral Prado Lameiro. En 1929 chega a Bos Aires onde se fixo moi popular entre a colonia galega coa súa participación en diversos grupos tetarais e programas radiofónicos. "Tacholas" participou en máis de cincuenta películas cos mellores directores da época na Arxentina, onde destacan El crack, El dependiente, La Patagonia rebelde, Crónica de una señora ou No habrá más penas ni olvido.
Por último, suliñar que "Tacholas" sempre tivo moi presente as suas orixes e estivo continuamente en contaco coa nosa cultura, mantendo unha grande relación con personaxes da talla de Castelao ou Blanco Amor, mostrando "unha postura cívica e comprometida coa realidade social e cultural da emigración galega, integrándose ó tempo na cultura e sociedade do seus país de adopción".

Valentín Barreiros