Anos 80
Ourense; as vilas collen o relevo

Como apunta o historiador Eduardo Galán no libro O bosque inanimado: cen anos de cine en Galicia; "o cinema que se vai facer en Galicia xa pouco terá que ver co cine alternativo da década anterior".
Os oitenta son os anos da esperanza, pronto frustrada, da creación dunha política audiovisual propia, que somentes se vai dar no escaso ano e medio que está como Director Xeral de Cultura o ourensan Luís Álbarez Pousa, dende fins do ano 1983 ata principios do 1985. No breve paso de Álbarez Pousa pola Dirección Xeral de Cultura "deseñouse por primeira vez, unha política audiovisual en Galicia con subvencións á producción cinematográfica-videográfica e o desenvolvemento dun importante número de medidas para a creación de infraestructuras".
No que respecta a nosa provincia, unha vez desaparecidas a finais da década anterior as míticas Xornadas do Cine, serán as diferentes vilas as que tomarán o relevo en canto a difusión e promoción do cinema. Desta maneira o Cineclube Carballiño vai continuar coas súas Semáns de Cine, e "a partir de 1984 e ata os anos noventa, as XOCIVIGA transcenderon, gracias ao labor do grupo de traballo encabezado por Miguel Anxo Fernández, á súa condición de certame de Cine e Vídeo para se converteren no punto de referencia inexcusable para os facedores e difusores do audiovisual galego".
Tamén compre salientar a organización de Semáns do Cine, nas vilas de Celanova e O Barco de Valedoras, que serán dirixidas polos Cineclubes Solpor e Groucho Marx respetivamente.
Pola súa banda a Deputación de Ourense impulsará unha campaña provincial de cinema. E na cidade, o Cineclube Padre Feijoo continúa a súa labor de promoción cinematrográfica coa organización das Mostras de Cine Clásico e Semáns de Cine Sicopedagóxico.
Con respecto á producción audiovisual no Ourense da década destacamos realizadores xa coñecidos como; Eloy Lozano que dirixe El castaño, Cuatro escultores e Numeralia, e desenvolve "unha importante traxectoria como artista plástico, fotógrafo, deseñador, publicista e creador videográfico", ademáis de montar a "súa propia empresa de vídeo e publicidade, Volalla"; e Ismael González, que vai a continuar a súa "intensa actividade como productor, distribuidor e exhibidor, dirixirá Laxeiro en Madrid, e será o organizador no ano 1981 dos I Encontros de Cine de Autor e de Arte i Ensaio en Vigo e patrocinador do proxecto da, pronto desaparecida, Filmoteca do Pobo Galego.
Tamén aparecen novos nomes que van formar parte do audiovisual como; Miguel Anxo Piñeiro, que realizará Extensión, Vapor de línea e a serie de ficción da TVG Os outros feirantes, baseada nos relatos do escritor galego Alvaro Cunqueiro; Emilio Pérez Calviño que dirixe as curtametraxes Siempre fue así, A Virxe do Cristal, Negra sombra e Vagabundos, case sempre contando como principal actor con Emilio López Varela, co que xa tiña colaborado como codirector en Y Dios dijo a Caín, a mediados dos anos 70; e Carlos Pérez que dirixiu, interpretou e produxo a primeira longametraxe realizada integramente en Ourense Fresas amargas, que conta a críse existencial na que se sume un ciruxan despoís de perder a un enfermo nunha operación.
En canto ao estudo e a investigación do audiovisual galego faise imprescindibel salientar a importante labor do rivadavián Emilio Carlos García Fernández, autor do libro Historia del Cine en Galicia (1896-1984), do carballiñés Miguel Anxo Fernández "crítico cinematrográfico do xornal La Voz de Galicia dende 1981, colaborador na edición española da Historia universal del cine, director da Federación de Cineclubes de Galicia, ademáis de presentador e director dos programas da TVG Galicia no cine e Versión orixinal", e o rués Manuel González Álvarez, "nomeado en 1984 responsable de cine e vídeo da Dirección Xeral de Cultura, coordinador do programa A imaxe na escola (curso 1984-85) e responsable da Videoteca de Galicia (1984-85). Organizador da sección de vídeo de XOCIVIGA (1984-1989). Con X. L. Cabo cataloga e fotografía o patrimonio cinematográfico galego. Colabora nos programas de TVG Encontros, Galicia no cine, A mellor TV do mundo, e Extramuros", ademáis de publicar infinidade de artigos e impartir charlas e cursos sobre vídeo e imaxe na escola.
Salientar tamén as figuras de Xosé Paz, Sexismundo Bobillo e Marcos Valcárcel como figuras importantes do movemento cineclubista da década.
Por último, suliñar o pasamento de dúas das figuras máis importantes que con respecto ao cinema ten dado a nosa provincia, por un lado o director de O carro e o home Antonio Román, e por outro un dos referentes omnipresentes para toda unha xeración de xoves cineastas galegos, o director de Galicia, Carlos Velo.

Valentín Barreiros