| AGARDAR SEN AGARDAR
Decorran pola travesía fluvial, a vida, nesta nosa dorna sen agardar ren, quizabes algúns destes peixes nunca agardados salten á cuberta da nosa embarcación para nosa sorpresa ou estupor, ou sorpresa e estupor. Agarden navegando o sino do tempo, non agarden nada máis. Paciente agardador que non agarda
|
Agarden
polo fin da vida; do sopro, pero esquencendo que están a
agardar por iso. Non agarden louvanzas, estipendios, retribucións,
remuneracións, prebendas, favores, regalías, querencias,
amores, recoñecementos, éxitos, premios, louvanzas...
Agarden apertando o padal para zugar o zume da vida na sala de espera
do ser. Sexan, non agarden ser, non agarden recompensas, herdanzas,
apertas, beixos, intencións declaradas, emolumentos, amores,
encontros fugaces, cariños, comprensións, empatía,
amizade, o sublime, palmadas nas costas, ganancias, sonoros bicos,
esmolas, sorrisos, compaixón...