| É PRECISO UN G.H.
Cambio na gobernación do barco da Gallaecia. A cohabitación bipartidista non convenceu. Desfacer o feito. Corroborar que os gobernantes de agora non son os oradores de antes. Cousa que me fai reafirmar a miña idea dunha condición sinequa non para gobernar: calquera ser humano que ocupe un posto de poder ha de ter unha formación en humanidades, aínda que o binomio de palabras GOBERNADOR HUMANISTA soe máis a oxímoro que a outra cousa. Falo do ideal, do que debera ser, de achegarse ao humano e ao social e non ao capital e aos cartos, de falar ben, con propiedade, empregando o vocabulario preciso en cada momento de dirixirse aos gobernados. É que non é de recibo que un presidente recen elexido fale un castrapo atrapallado na súa primeira rolda de prensa trala súa victoria. Ou chicha ou limoná; ou galego ou castelan. É unha honra ser bilingües (xa saben que para min até é unha honra ser diglósico como expliquei noutra perspectiva) e semella absurdo aparentar se o que non se é. Un insulto á intelixencia, vaites. E máis agora, cando hai unha maioría absoluto por baixo. En fin. O idealista de turno |
Nota
preliminar: absterse desta perspectiva os teleadíctos
do “Gran Hermano”