LER NOVELAS

Teño un amigo, un bo amigo, que me razona a cotío seu profundo desintererese pola novelística en xeral e por Javier Marías en particular, aducindo que os escritores botan cincocentas páxinas para dicir unha soa cousa e que o que quixer en verdade adquirir cultura debería ler libros de ensaio. Materias concretas que leven da man ao lector cara o coñecemento.

Discrepo absolutamente desa idea, pero supoño que meu amigo se atopa na fase previa ao costume de ler novelas e, se chegara a coller o hábito, toparía a conclusión de que da “ficción” (el engloba toda a novelística nesa palabra horrorosa), da novela das ideas ou de autor, ou de ideas de autor, si se aprende, e ademais se aprehende, e en grande cantidade e calidade. Pois ler novelas non é máis ca DESCUBRIR A REALIDADE A TRAVÉS DE MUNDOS PARALELOS.

Esta idea do descubrimento da realidade a través dos paralelos mundos dos libros engarza ben coa idea principal do discurso de ingreso na Real Academia da Lingua Española de Carlos Castilla del Pino, que dicía, grosso modo, que as personaxes novelescas describen mellor a realidade porque ábrense máis intensamente. Idea esta que non é a primeira vez que amoso nestas perspectivas e que está case convertida en leit motiv na miña novela en castelán El Gallo de Morón (Liberlibro). É importante. A idea e ler novelas. Créanme.

Un escribidor
cretine4@hotmail.com
Visiten o novo foro:
http://ofotomaton.wordpress.com

Ir á Portada volta atrás imprimir Volver ó menú de Relatos e Disertacións