| NIN MAIS NIN MENOS MEDIA
Pero saben o que lles digo? que nin sequera meu maxín escribidor
é quen de imaxinar unha sociedade española diferente,
con contidos culturais televisivos nos prime times, co noso alumnado
á cabeza do alumnado europeo e mundial en canto a rendemento
académico. Non. Non son quen de pre-velo, de imaxinalo, de
avanzarme a un presente paralelo de hipótese. Non será
que esta sociedade galega e española nosa estivese dende
sempre predeterminada? Alguén de vostedes imaxina algo alternativo?
Cómo? Non será así e punto? Non será
que noso carácter comunitario determina o que nos ocorre?
Opinións cara o foro, por favor. cretine4@hotmail.com |
En
canto aos medios de comunicación ultravisuais (pobre libro)
hoxe está todo deostado, mais este que subscribe pensa que
temos o que queremos; e o que somos. Os programas do corazón,
que ninguén ve, son líderes de audiencia nas sobremesas,
adormecendo a propios e estraños recen comidos, coa súa
bazofia “informativa”. Supervivientes, Gran Hermano
e Operación Triunfo van polas edicións vixésimas,
cada vez nos petardean máis con series sobrenaturais, criminalísticas
ou castizas, porque seguen a tendencia que vende. Da mediatizada
figura dos políticos mellor non falar. E, queirámolo
o non o queiramos, nos representan. Tanto os programas, como as
series, como o xeito amarelo de contar as novas nos telexornais
como os políticos. Todo é unha representación
nosa.