PASABA POR AQUÍ

Sempre me gustou a palabra casual. Non polo tema da moda; do “casual wear”, que sei que é superficial de máis e non me interesa, senón pola acepción que todos temos na cabeza. A casualidade; o “estar no sitio axeitado no momento axeitado”, o “pasaba por aquí”. Certos concursos/oposición, afinidades, casamentos, acontecementos de catadura varia... casualidade; casualidade sen querer de ningún xeito desacreditar aos que invocan o espírito de sacrificio.

Os místicos e cabalistas falan da conxunción dos planetas en relación con eses acontecementos, e os supersticiosos atribúen os efectos das gadoupas da casualidade a factores metafísicos, máxicos e histéricos; inexplicables. Gañar a lotería: acción directa da deusa Porfiria? Casualidade. Atoparse en Grecia cun veciño de Ourense: conxunción de Xupiter con Venus? Casualidade.

Para asegurárllelo completamente deberíalles contar algo sobre a xénese da nosa existencia causal, por exemplo apoiado na teoría da grande explosión, para a que non estou acreditado para falar, xa que a física é a miña ciencia oculta. Pero ese deber de demostrarlles que todo é causal si que llelo podo sustentar con seguridade en algo lido a Hawking... (penso, científico inglés sucesor intelectual de Einstein; ou eso din) que di que se o sol tivese uns cantos graos menos de temperatura non estariamos aquí, porque seica non se terían dado as condicións axeitadas para o desenvolvemento da vida.

Como para poñernos agora a orar.

CA rlos SU ñer AL varez devolvendo a conexión aos estudios centrais da casualidade.