| RELATO CÍCLICO A humanidade móvese entre moita repetición e pouca innovación
A invasión do Iraq xa se fixo polos mongois en Bagdad no ano catapún. Calquera berro ou discrepancia conduce a un conflito que desencadena unha guerra. E as guerras son todas o mesmo. A democracia xa a había na Grecia clásica, antes dos reinados tiránicos. O laicismo moderno e progresista xa se deu na época da Ilustración. O “turismo termal” xa se deu na época da romanización. Todo o anterior fainos sentir arrepíos ao pensar que neste
suposto século XXI da suposta era que nos contextualiza pode
chegar calquera cousa en estado de repetición histórica.
Botemos a vista no rango de tempo dende hai cinco mil anos até
hoxe e poñámonos a tremer. Dígocho eu.
cretine4@hotmail.com |
Vivimos
de xeito inconsciente nun sistema de aconteceres ciclados. Os veráns,
cun verán máis nas portas, as festas de Ourense, cunha
festa máis a piques de comezar, os gobernos de esquerda e
de dereita, cun goberno de dereita na Galicia e outro a piques de
chegar a nivel nacional... e é que nos repetimos como humanos
que somos, reiterativos, intermitentes, pero sempre acudindo ao
punto de partida. De que serve innovar? de non moito, pois.