| SEXO *
Moitos artistas máis ou menos intelectuais, chamémoslles escritores, atraloucan súas mentes con fantasías sobre a trascendencia futura das súas persoas e das súas obras; sobre deixar unha impronta ou pegada (ou impronta pegada) que sexa minuciosamente examinada e considerada, coma se dun evanxelio se tratara, por hexéxetas diversos e variados que fagan chegar a obra e milagres a todos os recunchos deste planeta mandarina. Lamentablemente, queridos escritores que ansiades trascender, opino que a vulgaridade do cinema -pois o cinema vulgariza á cultura- e a mediocridade dos medios audiovisuais cos seus fogonazos de cor e diversión, fará que trascendades, si, pero en círculos pechados, en cenáculos, en redutos de soñadores que viran. Non agardedes unha trascendencia popular. Pois esa trascendencia, a popular, está reservada para superman, o home araña ou o conde Drácula e o monstro de Frankenstein, desvirtuados, pobriños, até o paroxismo. Se tedes sorte, quizais a trascendencia estea reservada para algunha das personaxes das vosas novelas, sempre que sexa quen de facer amosar empatía coa humanidade media: Tarzán si, pero quen contra é Edgar Rice Burroughs? Pois o penitente que pasou milleiros de horas escribindo as andainas do home mono e agardando un anaco de TRASCENDENCIA. E pouco máis. Santiaguiño do Curral |
*
Sinto recorrer a unha estratexia de tal calado para reclamar a vosa
atención, pero a importancia desta perspectiva ben merece
mañas coma esta.