| UNHA
LÁMPADA
Penso
que as lámpadas, as clásicas bombillas que alumean
nosas estancias só se poden restituír, cando afunden,
virándoas até extraelas do casquete. Pero seica non,
seica hai outro xeito de o facer...
Non podo crer, por moito que tente asimilar, “paridas”
como a paridade gobernamental. Atención, agarden antes de
botar súas gadoupas afiadas riba de min, a paridade non é
intrinsecamente unha “parida” senón o xeito idiota
de interpretala por parte de algúns. Pois de existir persoal
cualificado para unha labor, que demo importa se é muller
ou home? No meu gremio (mestres) súper abundan as mulleres,
e os homes non nos queixamos. Cada quen ha de preocuparse por facer
seu traballo do mellor xeito posible.
O último que se escoita é que as directoras de cinema
son menos en número cós homes. Non será que
as mulleres abundan menos nas disciplinas cinematográficas?
Semella que, en ocasións, o progresismo adquire matices ridículos,
como no caso destas políticas de igualdade numérica
de sexos.
O que si son flagrantes son as desigualdades salariais, laborais
e de índoles similares, pero o feito de colocar en calquera
ámbito ao mesmo número de homes coma de mulleres sen
deterse a mirar cualificacións é tan parvo como darlle
voltas a unha casa para cambiar unha bombilla. Cambiemos a lámpada
desenroscándoa directamente. É dicir, xente cualificada
e válida independentemente do seu sexo. Que lles parece?
Un pensante
cretine4@hotmail.com
Visiten o novo foro:
http://ofotomaton.wordpress.com
|